منجی در ادیان 3

درخواست حذف این مطلب
بسم تعالی


⭕️ فلسفه موعودِ یهود

« مٰاشٖیَح » کلمهٔ عِبری و معادل واژهٔ فارسی است. به معنای «مَسح شده». بنی مقداری روغن بر سر پادشاهان میریختند و مسح می د، لذا آن پادشاه را ماشیح میگفتند و اطاعتش را واجب میدانستند. ماشیح، ابتدا لقبِ پادشاهان بود و کم کم به واژه نجات بخش برای آنها تبدیل شد.

بنی که در اوج گرفتاریها دست به دامن سَموئیل( ) شدند، او طالوت را مَسح نمود، و این شد که لفظِ ماشٖیَح برای اولین بار بر «طالوت» اطلاق شد.
ولی آیا موعود، طالوت بود؟ [ادامه دارد]

منجی در ادیان، شاکری، ص۳۶
سموئیل اول، باب۲۴، آیه۶




مهدی آرام بن

چهارشنبه 1396/11/25